Już od samego początku 2025 r. sukcesywnie są wprowadzane zmiany przepisów prawnych dotyczących zarówno zasad funkcjonowania systemu oświaty jako całości, jak również zasad funkcjonowania w tymże systemie rzeczywistych realizatorów wszelkich zadań i działań oświatowo-wychowawczych, czyli nauczycieli. Zmiany prawne w oświacie wprowadzone w 2025 r. stanowią bazę głębokich zmian w polskim systemie edukacji. Chociaż część przepisów zacznie obowiązywać dopiero od roku szkolnego 2026/2027, to już teraz szkoły, nauczyciele, kuratoria oświaty i samorządy stoją przed koniecznością odpowiedniego przygotowania się do nowych wymagań. W rezultacie rok 2025 stał się początkiem procesu, który będzie miał ogromny wpływ na zmianę sposobu funkcjonowania szkół, rolę nauczycieli, sposoby oceniania i organizację pracy placówek jako całości.
Dział: Temat numeru
Jeszcze nie okrzepliśmy po poprzednich zmianach dotyczących tego bardzo ważnego dla wszystkich nauczycieli zagadnienia, jakim jest awans zawodowy i z nim związana ocena pracy, a już musimy najpierw przyswoić, a następnie wdrożyć kolejne zmiany w tym tak newralgicznym zakresie pragmatyki zawodowej nauczycieli.
Uchybienia i nieprawidłowości w zakresie pomocy psychologiczno‑pedagogicznej udzielanej dzieciom i młodzieży na terenie przedszkola,
szkoły i placówki oświatowej zdarzają się głównie z braku znajomości przez kadrę pedagogiczną przepisów prawa oświatowego oraz dowolnie stosowanej ich interpretacji. Zadaniem dyrektora jest więc zarówno sprawowanie kontroli
nad wszelkimi poczynaniami kadry pedagogicznej w zakresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i młodzieży, jak i prowadzeniem wymaganej dokumentacji.
Organizacja i udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i młodzieży jest ustawowym obowiązkiem publicznych oraz niepublicznych przedszkoli, szkół i placówek oświatowych. Jednak nie zawsze obowiązek ten realizowany jest zgodnie z wytycznymi prawa oświatowego.
W przekonaniu sporej części nauczycieli oraz rodziców udzielanie dzieciom
i młodzieży pomocy psychologiczno-pedagogicznej w placówce należy
do pedagogów, psychologów, terapeutów pedagogicznych i logopedów. Podobnie myśli wielu dyrektorów przedszkoli, szkół i placówek oświatowych.
Nic bardziej mylnego!
Skuteczna organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej to jedno z kluczowych zadań dyrektora placówki, wymagające zarówno znajomości przepisów, jak i umiejętności zarządzania zespołem specjalistów. Jak stworzyć system wsparcia dostosowany do potrzeb dzieci, nauczycieli i rodziców, by zapewnić im realną pomoc?
W drugiej części naszego artykułu przyglądamy się bliżej wymaganiom i procedurom związanym z postępowaniem egzaminacyjnym na stopień nauczyciela mianowanego i dyplomowanego. W ostatnich latach zmiany w ścieżce awansu budzą wiele emocji – sprawdźmy więc, jakie kryteria i wyniki decydują dziś o sukcesie na kolejnych etapach kariery.
Uzyskiwanie kolejnych stopni awansu zawodowego przez nauczyciela to dla każdego z nich sytuacja i ważna, i sterująca. Awans zawodowy wiąże się z prestiżem zawodowym oraz (a może zwłaszcza) z określoną pozycją w „tabeli wynagrodzeń”, czyli ma wymierny wpływ na uzyskiwane wynagrodzenie zasadnicze. Dlatego awansujący nauczyciel potrzebuje w tej sytuacji realnego wsparcia w swojej szkole lub placówce i to bez względu na stopień awansu, o który się ubiega. Nie chodzi tutaj tylko o mentora (ta rola przypisana jest tylko pierwszemu etapowi awansu zawodowego), a raczej o wsparcie proceduralno-merytoryczne. To jednak wymaga doskonałej znajomości aktualnie obowiązującego w tym zakresie prawa.
W aktualnej sytuacji formalno-prawnej polskiej oświaty niezwykle ważnym działaniem, które wynika zarówno ze sprawowania funkcji kierowniczej w placówce, jak i z racji sprawowania nadzoru pedagogicznego w obecnej formule, jest KONTROLA. Znaczenia i wartości prawidłowo oraz celowo realizowanej kontroli praktycznie nie da się przecenić. Jej wyniki mogą doskonale służyć zarówno do poprawy funkcjonowania placówki, jak i mieć istotny wpływ na progres jakości jej pracy.