Dołącz do czytelników
Brak wyników

Dyrektor we współpracy

10 kwietnia 2019

NR 101 (Kwiecień 2019)

Skuteczny dyrektor, czyli nawyki efektywnego działania

369

Każdy dyrektor dąży do tego, by działać skutecznie. Chcąc z powodzeniem wykonywać powierzone zadania, należy podjąć pracę nad sobą i kształtować pewne nawyki, które pomogą odnieść nam sukces. Na co zatem warto postawić?

Badaczem, który szczególną uwagę poświęcił tej kwestii, jest Stephen R. Covey, który sformułował siedem nawyków skutecznego działania. Celem tego artykułu jest zachęcenie do zapoznania się z całą koncepcją będącą zbiorem życiowych zasad, którymi warto się kierować i według których postępować, by odzyskać życiową równowagę, spokój i harmonię. Nawyki zostały przedstawiane w pewnej hierarchii: zaczynamy od tych dotyczących życia prywatnego (czyli samej jednostki), a dopiero później możemy przejść do następnych etapów rozwoju, osiągając zwycięstwo publiczne.
 

POLECAMY


 

Tab. 1. Praktyczne kształtowanie nawyków (1)
Nawyk Praktyczne ćwiczenie
Bądź
proaktywny
  1. Przez cały dzień wsłuchuj się w swój język i język ludzi z Twojego otoczenia. Jak często stosujesz
    i słyszysz reaktywne zwroty typu: „ach, gdybym tylko…”, „nie mogę” lub „muszę”?
  2. Znajdź sytuację, której wkrótce możesz się spodziewać, na którą zwykłeś reagować reaktywnie.
    Przemyśl ją pod kątem kręgu wpływu. Jak mógłbyś się zachować, aby było to działanie proaktywne?
    Wyobraź sobie dokładnie tę sytuację i siebie zachowującego się proaktywnie. Przypomnij sobie
    o odstępie pomiędzy bodźcem i reakcją. Podejmij zobowiązanie, aby ćwiczyć wolność wyboru.
  3. Wybierz jakiś frustrujący Cię problem z zawodowego lub osobistego życia. Określ, czy podlega kontroli
    bezpośredniej, pośredniej, czy w pełni jest poza twoją kontrolą. Ustal pierwszy krok, który należy
    zrobić, aby rozwiązać problem, i... zrób ten krok
Zacznij z wizją
końca
  1. Spróbuj wyodrębnić i opisać swoje role, tak jak je dziś widzisz. Czy podoba Ci się to odbicie Twojego życia?
  2. Zorganizuj sobie trochę wolnego od wszelkich zajęć czasu i zacznij pracować nad własną misją życiową.
  3. Zacznij zbierać notatki, cytaty i pomysły, które mogą Ci się przydać przy tworzeniu Twojej deklaracji.
  4. Wyodrębnij jedno z zadań, jakie stoi przed Tobą w najbliższej przyszłości, i zastosuj do niego zasady
    pierwszego procesu tworzenia – w myśli. Zapisz, jakie rezultaty chciałbyś osiągnąć i jakie kroki musisz przedsięwziąć, aby do tego doprowadzić.
  5. Podziel się zasadami nawyku drugiego z rodziną i grupą kolegów w pracy i zaproponuj, byście zaczęli wspólną pracę nad sporządzeniem grupowej lub rodzinnej misji
Rób najpierw to,co najważniejsze
  1. Określ działania z ćwiartki II, które zaniedbujesz, a które – dobrze realizowane – miałyby niezwykle silny wpływ na Twoje życie zawodowe lub osobiste.
  2. Narysuj matrycę zarządzania czasem i spróbuj ocenić, jaki procent czasu spędzasz w każdej ćwiartce.Następnie rozpisz swoje 3 dni na 15-minutowe przedziały. W jakim stopniu właściwa była Twoja
    ocena? Czy jesteś zadowolony z tego, w jaki sposób spędzasz czas? Co należy zmienić?
  3. Zrób listę czynności, które mógłbyś powierzyć, oraz ludzi, którzy mogliby to robić lub których musiałbyś przyuczyć do odpowiedzialności za to. Określ, co jest potrzebne, aby zacząć powierzanie lub
    przyuczanie. Zobowiąż się, że zaczniesz organizować swoje życie w skali tygodniowej i ustal stały
    czas, kiedy będziesz to robić.
Myśl
w kategoriach
„wygrana –
wygrana”
  1. Pomyśl o nadchodzącej sytuacji, w której będziesz usiłował osiągnąć porozumienie lub wynegocjować
    rozwiązanie jakiegoś problemu. Staraj się osiągnąć równowagę między odwagą a rozwagą.
  2. Zrób listę przeszkód, które uniemożliwiają Ci częstsze stosowanie paradygmatu „wygrana – wygrana”.
    Określ, co możesz zrobić w zakresie Twojego kręgu wpływu, aby pozbyć się niektórych trudności.
  3. Spróbuj znaleźć wzór myślenia kategoriami „wygrana – wygrana” – kogoś, kto nawet w trudnych
    sytuacjach naprawdę szuka obopólnego dobra. Gdy znajdziesz taką osobę, postanów sobie, że będziesz uważniej ją obserwować i uczyć się na jej przykładzie
Staraj się
najpierw
zrozumieć,
potem być
zrozumiany
  1. Podziel się ideą empatii z kimś, kto jest Ci bliski. Powiedz, że chcesz pracować nad prawdziwym słuchaniem innych, i poproś, aby w ciągu tygodnia dostarczał Ci zwrotnych informacji na ten temat,
    by mówił, jak postrzega Twoją pracę i jak czuje się w roli prawdziwie słuchanej osoby.
  2. Następnym razem, gdy znajdziesz się w grupie rozmawiających ludzi, zatkaj na chwilę uszy i tylko
    patrz. Czy zauważyłeś jakieś emocje, których nie wyrażano słowami? Od dziś począwszy, będziesz
    się łapać na niepotrzebnym stosowaniu jednej z autobiograficznych odpowiedzi – sondowania, oceniania, radzenia lub interpretowania – spróbuj zamienić tę sytuację w depozyt, dając d...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy