Dołącz do czytelników
Brak wyników

Koło ratunkowe

26 lutego 2018

NR 77 (Grudzień 2016)

Koło ratunkowe

Wychodząc naprzeciw Państwa potrzebom, w rubryce KOŁO RATUNKOWE prezentujemy odpowiedzi na nurtujące Państwa pytania.

 

Nauczycielce udzielono przerwy na karmienie dziecka w złym wymiarze. Powinna mieć przerwę 1 godz., a otrzymała 0,5 godz. Czy można wyrównać należną przerwę na karmienie i w jaki sposób: zapłacić za nadgodziny czy oddać zaległe godziny (7 godzin)?

Ponieważ przerwa na karmienie nie została udzielona, nauczycielka, która realizowała zadania w obowiązującym czasie pracy, nie wypracowała nadgodzin w rozumieniu art. 151 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1666 z późn. zm. i nie jest uprawniona do wynagrodzenia za nadgodziny, określonego w art. 1511 § 1 k.p. W sytuacji gdy brak udzielenia przerwy w należnym wymiarze leży po stronie pracodawcy (a nie wynika z wniosku pracownicy, która np. nie zamierzała w pełni skorzystać z uprawnienia), należałoby udzielić nauczycielce zaległych wolnych godzin, jeśli jest zainteresowana ich wykorzystaniem. Przy tym nie muszą one przypadać w trakcie godzin dydaktycznych, a mogą być udzielone w godzinach realizacji pozostałych obowiązków służbowych.

 

Gdzie znajdę nowe (2016 r.) rozporządzenie w sprawie zmian w podstawie programowej wychowania przedszkolnego?

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego została znowelizowana rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 czerwca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2016 r., poz. 895). Rozporządzenie jest m.in. dostępne na stronie Rządowego Centrum Legislacji w zakładce Dziennik Ustaw:  //dziennikustaw.gov.pl/du/2016/895/1.

 

Zostałam zobligowana pismem rodzica do określenia podstaw prawnych zapisu statutu mówiącego, że przedszkolaka odebrać może z przedszkola wyłącznie upoważniona osoba pełnoletnia. Zapis oparłyśmy o § 2 pkt 1, pkt 4 załącznika nr 1 rozporządzenia MEN z dnia 21 maja 2001 r. wskazujący, że przedszkola są zobowiązane do określenia szczegółowych zasad przyprowadzania i odbierania dzieci przez rodziców (prawnych opiekunów) lub ,,upoważnioną przez nich osobę zapewniającą dziecku pełne bezpieczeństwo”. Nie mamy tu wskazania, że osoba musi być pełnoletnia, ale w naszym odczuciu – kadry, rodziców i moim – wskazując na osobę pełnoletnią, czujemy mniej obaw o powracające do domu dziecko. Nie jestem też w stanie rozstrzygać, czy dziecko jest na tyle odpowiedzialne, że mogę jako dyrektor spokojnie oddać mu pod opiekę malucha. 
I zgadzam się, że takiej oceny może podjąć się wyłącznie rodzic. Rodzic przytacza też zapis art. 43 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, gdzie „zezwala dzieciom do lat 7 korzystać z drogi pod opieką osoby, która osiągnęła co najmniej 10 lat”. W związku z tym moje pytanie jest następujące – czy opierając się o przytoczone przepisy, mam obowiązek zmienić zapis statutu w przytoczonym zakresie i czy w przypadku jakiegokolwiek wypadku przedszkolaka oddanego pod opiekę upoważnionemu rodzeństwu odpowiedzialność za wypadek ponosi opiekujący się nastoletni brat lub siostra, rodzic czy ja – mimo że wydałam dziecko na pisemną prośbę rodzica, z pełną świadomością, że opiekun jest małoletni?

Postanowienie statutu o możliwości odebrania z przedszkola dziecka tylko przez osobę pełnoletnią w sposób nieuprawniony ogranicza władzę rodzicielską i powinno zostać zmienione. Na podstawie art. 95 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Monitor Dyrektora Przedszkola"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy