Cyberprzestrzeń w codzienności przedszkolaka. Rola dyrektora w budowaniu strategii cyfrowego detoksu

Podczas jednego ze szkoleń dla dyrektorów placówek oświatowych padła informacja, która wielu uczestnikom dała do myślenia. Mechanizmy rekomendacji jednej z popularnych platform wideo są w stanie rozpoznać i dopasować treści do bardzo małych odbiorców, w tym dzieci pięcioletnich, mimo że regulaminy tych serwisów formalnie zakazują korzystania z nich osobom poniżej trzynastego roku życia. W praktyce oznacza to, że pięciolatek może mieć dostęp do treści, które zostały wyprodukowane i wypromowane z myślą o zupełnie innym odbiorcy, a mechanizmy weryfikacji wieku często ograniczają się do prostego okienka z pytaniem o datę urodzenia, które dziecko, albo rodzic w jego imieniu, wypełnia w sposób niezgodny z prawdą.

Ta informacja nie powinna być traktowana jako sensacja medialna, lecz jako sygnał do działania. Przedszkole jako pierwsza instytucja edukacyjna w życiu dziecka ma unikalną szansę, by zacząć budować zdrowe nawyki cyfrowe, zanim utrwalą się te niezdrowe. To właśnie dyrektor placówki jest osobą, która może i powinna zainicjować systemową rozmowę na ten temat zarówno wśród personelu, jak i wśród rodziców.

Dlaczego temat dotyczy przedszkola

Wielu rodziców i część kadry pedagogicznej wciąż postrzega kwestię nadmiernego korzystania z urządzeń ekranowych jako problem dotyczący starszych dzieci, nastolatków czy uczniów szkół podstawowych. Tymczasem dane z monitoringu aktywności najmłodszych internautów pokazują, że dzieci sięgają po smartfony i tablety znacznie wcześniej, niż większość dorosłych przypuszcza. Telefon często towarzyszy dziecku już w wózku, jako narzędzie wyciszające podczas podróży czy czekania w kolejce, a z czasem staje się formą nagrody, sposobem na zajęcie czasu czy elementem rytuału wieczornego.

Mózg przedsz...