Jak przełożyć nową podstawę programową na realne wsparcie dzieci? Wywiad z Martą Bartosik-Piotrowską

Jakie kluczowe wyzwania, według Pani, stawiają przed nauczycielami i dyrektorami nowe rozporządzenia, które już weszły w życie, czyli Kompas Jutra? 

Myślę, że największym wyzwaniem jest przełożenie zapisów nowej podstawy programowej na codzienność przedszkola. Bo czym innym jest przeczytać o sprawczości, kompetencjach społecznych czy doświadczeniach edukacyjnych, a czym innym stworzyć dzieciom warunki, w których będą mogły rozwijać te kompetencje w działaniu i przez doświadczenie.

Szczególnie ważne jest dla mnie właśnie słowo „doświadczenie”, bo ono najlepiej oddaje kierunek tej zmiany. W przedszkolu pojawiają się wręcz obowiązkowe doświadczenia edukacyjne, a sprawczość została opisana jako jeden z istotnych elementów procesu uczenia się.

Dziecko może pięknie wytłumaczyć, co to znaczy „współpraca” i wciąż nie umieć współpracować. Tę kompetencję w rzeczywistości buduje dopiero w działaniu: kiedy musi wspólnie z kimś podjąć decyzję, podzielić się zadaniami, poradzić sobie z różnicą zdań albo poprosić o pomoc.

To oznacza dla nauczyciela zmianę perspektywy – większe znaczenie ma projektowanie sytuacji, w których dziecko może działać, próbować, podejmować decyzje, popełniać błędy, wyciągać wnioski i próbować ponownie.

I dlatego za zmianami programowymi powinny iść bardzo konkretne narzędzia i wsparcie dla nauczycieli. Sam zapis w dokumencie jest początkiem. Najważniejsze pytanie brzmi: „Jak przełożyć go na życie klasy czy grupy?”.

W jaki sposób Pani materiały przekładają język przepisów i Kompasu Jutra na konkretne, gotowe do użycia narzędzia dla edukatorów?

Bardzo uważnie śledziłam wszystkie informacje i zapowiedzi płynące z Ministerstwa Edukacji Narodowej jeszcze na etapie prac nad Kompasem Jutra. Kiedy opublikowano nową podstawę programową, przeanalizowałam jej zap...