Dołącz do czytelników
Brak wyników

Twarzą w twarz

27 lutego 2018

NR 75 (Październik 2016)

Mindfulness - dyscyplina dla umysłu dziecka

0 191

Rozmowa z Agnieszką Pawłowską – psychologiem i trenerem uważności, prowadzącą kursy dla dzieci, młodzieży i dorosłych o szansie, jaką daje trening uważności każdemu dziecku.


Co to jest mindfulness?

To wypełnione ciekawością, otwartością i akceptacją doświadczanie życia w momencie, kiedy się ono wydarza, czyli dokładnie teraz. Mówiąc „doświadczanie życia”, mam na myśli to wszystko, co dzieje się z naszym ciałem, co dociera do nas za pośrednictwem naszych zmysłów, a także pojawiające się myśli i emocje oraz to, co wydarza się w ramach relacji z drugim człowiekiem. To świadome zatrzymanie się w teraźniejszości i, choćby na chwilę, zaprzestanie mentalnych podróży w czasie przenoszących nas regularnie do tego, co było lub co być może dopiero się wydarzy. Taka praktyka pomaga nam uspokoić się, skoncentrować, lepiej zrozumieć siebie i innych, dostrzec istotne szczegóły i różne perspektywy przeżywanej sytuacji, poradzić sobie w trudnych momentach, a także docenić małe przyjemności, które zdarzają nam się na co dzień.

 

Jak to się stało, że zaczęła się Pani zajmować treningiem uważności?

Początkowo odkrywałam mindfulness prywatnie. Praktyka uważności pomogła mi lepiej rozumieć siebie i swoje emocje, zatrzymać natrętne powracanie do wydarzeń sprzed lat oraz odkładanie życia na „potem”, czyli „jak już coś zrobię, to wtedy…”. Uważność pomogła mi także lepiej radzić sobie z codziennym stresem, bardziej słuchać swojego ciała i ufać własnej intuicji, której kiedyś kompletnie nie dostrzegałam. W wyniku tych wszystkich osobistych odkryć nastąpiły u mnie także konkretne zmiany zawodowe, w efekcie których ukończyłam studia psychologiczne, trening nauczyciela MBSR (redukcji stresu na bazie uważności), trening MBB (techniki lepszego radzenia sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi) i otworzyłam własną firmę. Od tego czasu towarzyszę innym w odkrywaniu uważności, prowadząc kursy MBSR dla dorosłych, warsztaty z uważności dla dzieci, wykłady i warsztaty na uczelniach i w firmach różnych branż, a także wdrażając programy uważności do placówek edukacyjnych. Te działania przynoszą mi mnóstwo satysfakcji zawodowej i ogromną radość z dzielenia się uważnością.

 

Dlaczego powinniśmy kłaść nacisk na uważność w życiu dziecka?

Małe dzieci są ekspertami w zakresie uważności. Bezbłędnie wyczuwają swoje ciało, emocje innych, zachwycają się tym, co je otacza. Szybko zostają jednak wciągnięte we wszechobecny współcześnie pośpiech i ich naturalna uważność powoli zanika. Nie jest to niestety dla nich strata bezkosztowa. Nieuważne dziecko zwykle staje się nerwowe, nie rozumie swoich emocji i nie umie sobie z nimi radzić, często ma problemy z koncentracją i w relacjach rówieśniczych. Zatem rozwijanie uważności u dzieci stanowi dla nich ogromne wsparcie w codziennych sytuacjach i problemach, z którymi się borykają. Poza tym często nam, jako dorosłym, wydaje się, że stres zarezerwowany jest tylko dla nas i że dzieci nie mają się czym stresować. Badania pokazują, że niestety prawda jest całkiem inna. Stres jest obecnie jednym z kluczowych problemów wśród dzieci i młodzieży. Odbija się on oczywiście nie tylko na ich obszarze emocjonalnym, ale także na zdrowiu.

 

Czy jest to już powszechnie stosowana praktyka, czy wciąż mindfulness to nowość?

Mindfulness staje się z roku na rok praktyką coraz powszechniejszą. Sądzę, że zabiegany świat odnalazł w niej sposób na „powrót do normalności”. Uważność kiedyś naturalnie towarzyszyła ludziom, teraz musimy ją specjalnie ćwiczyć, by przypomnieć sobie, że można się zatrzymać, dostrzec swój oddech, swoje ciało, emocje, otaczający nas krajobraz czy drugiego człowieka. Mam nadzieję, że to w jakiś sposób zatrzyma spiralę stałego przyspieszania, którą obserwujemy w społeczeństwie od kilkudziesięciu lat. W sposób formalny treningi uważności są obecnie wdrażane zarówno do obszaru edukacji, sportu czy więziennictwa, jak i do placówek medycznych, a nawet do biznesu. Wskazuje to także na dużą uniwersalność praktyki uważności – nadaje się ona dla każdego, bez względu na wiek, pochodzenie, wykształcenie czy zawód. Każdy może dużo zyskać, żyjąc bardziej uważnie.

 

Stosuje Pani treningi uważności z własnymi dziećmi?

Stosowanie treningu to zbyt mocne określenie. Uważność wprowadzam jako naturalny element naszego codziennego życia. Czasem uważnie jemy, czasem uważnie obserwujemy, czasem uważnie słuchamy, a czasem wspólnie medytujemy. Wieczorem często robię z nimi skanowanie ciała, które wspaniale je wycisza i przygotowuje do snu. Dużo rozmawiamy o emocjach i o myślach, które pojawiają się w głowie. Poza tym moje dzieci były dla mnie inspiracją do napisania serii książeczek o uważności. Chciałam, by tematu uważności nie przekazywać im jako skomplikowanego treningu, lecz jako coś przyjaznego, a z tym właśnie kojarzą im się bajki. Obecnie jest wydanych pięć książeczek, z których każda dotyczy innego obszaru uważności: radzenia sobie ze złością i uważnego oddechu, uważnego obserwowania świata, uważnego kontaktu z ciałem, uważnego jedzenia i odkrywania swojej wyjątkowości. Już za kilka miesięcy pojawią się na rynku jeszcze dwie książeczki z tej serii, jedna dotycząca strachu i sposobów radzenia sobie z nim, a druga – uważnej komunikacji. To właśnie historie bohaterów z Krainy Uważności często inspirują nas do rozmów i wspólnej praktyki.

 

 

 

Czy istnieje związek między uważnością a rozwijaniem indywidualnych predyspozycji dziecka?

Zdecydowanie tak. Uważny rodzic czy opiekun jest w stanie łatwiej dostrzec wyjątkowe umiejętności i zainteresowania dziecka, a następnie mądrze wspierać je w ich rozwijaniu. Uważne dziecko z ciekawością będzie zagłębiać się w odkrywany obsza...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Monitor Dyrektora Przedszkola"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy